รายละเอียดพรรณไม้ : RPRP-02245


ชื่อวิทยาศาสตร์

Eryngium foetidum L.

สกุล

Eryngium Tourn. ex L.

สปีชีส์

foetidum

Variety

-

Sub Variety

-

Form
-
ชื่อพ้อง / ชื่อดั้งเดิม

Eryngium antihystericum Rottler

ชื่อไทย
ผักชีฝรั่ง
ชื่อท้องถิ่น
ผักชีดอย ผักจีดอย ผักจีฝรั่ง หอมป้อมกุลา หอมป้อมกูลวา ห้อมป้อมเป้อ (เชียงใหม่, ภาคเหนือ)/ เดซอโล๊ะ (ม้ง-เชียงใหม่)/ มะและเต๊าะ (กะเหรี่ยง-แม่ฮ่องสอน)/ ผักชีใบเลื่อย (ขอนแก่น, พิจิตร)/ ผักหอมเทศ ผักหอมเป (เลย, ขอนแก่น)/ หอมป้อม หอมเป (ชัยภูมิ)/ หอมน้อยฮ้อ (อุตรดิตถ์)/ หอมป้อมเปอะ (กำแพงเพชร)
ชื่อสามัญ
Sawtooth Coriander/ Spiny Coriander/ Long Coriander/ Culantro
ชื่อวงศ์
APIACEAE
ลักษณะวิสัย
ไม้ล้มลุก
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

ต้น พืชล้มลุก อายุหลายปี มีความสูงได้ถึง 80 ซม. ลำต้นสีเขียวแก่ตั้งตรง ผิวเป็นร่องเกลี้ยง ยืดยาวสูงขึ้นและแตกกิ่งหรือแขนงที่ปลาย เมื่อใกล้ออกดอก จำนวน 2-5 กิ่ง

ใบ ใบเดี่ยวออกเวียนรอบลำต้นเป็นกระจุกอยู่ใกล้ผิวดินเมื่อต้นยังอ่อนอยู่ และจะค่อย ๆ หายไปเมื่อต้นแก่ขึ้น ก้านใบสั้นหรือเกือบไม่มี แผ่นใบรูปใบหอกกลับ กว้าง 1-4 ซม. ยาว 5-30 ซม. ปลายใบแหลมหรือโค้งมนเล็กน้อย โคนใบเรียวและแบนเป็นกาบหุ้มต้น ขอบใบหยักแบบฟันเลื่อย

ดอก ออกเป็นช่อแบบกระจุก ปลายช่อดอกย่อยมีใบประดับ 2 ใบ แหลมและแข็ง ยาว 1-6 ซม. ขอบจักเป็นฟันเลื่อยปลายแหลมและเว้าตรงกลาง เส้นใบเห็นเด่นชัด ยกเว้นใบล่างสุดที่มีลักษณะคล้ายกับใบ กระจุกดอกย่อยมีก้านยาวประมาณ 1 ซม. ใบประดับรูปใบหอก กว้าง 3-7 มม. ยาว 1-3 ซม. จำนวน 5-7 ใบ มีหยักคล้ายหนาแหลม ดอกย่อยมีจำนวนมากเรียงตัวเป็นช่อกระจุกแน่น ใบประดับย่อยรูปขอบขนานถึงรูปใบหอกแคบ วงกลีบเลี้ยงเป็นท่อยาวประมาณ 1 มม. ปลายแยกเป็น 5 กลีบ กลีบดอกสีขาวอมเขียว รูปขนานแกมไข่ กว้างประมาณ 0.25 มม. ยาว 0.50-0.75 มม. มีเกสรเพศผู้ 5 อัน ยาวเหนือกลีบดอกขึ้นมา ก้านชูอับเรณูสีขาว

ผล รูปไข่ กว้างประมาณ 0.75 มม. ยาว 1.5 มม. ผิวเป็นจุดเล็ก ๆ กระจายอยู่ทั่ว เมื่อผลแห้งแตกได้

สภาพนิเวศ
กลางแจ้ง,ร่มรำไร
สภาพนิเวศวิทยา

ขึ้นอยู่ทั่วไปในป่าในพื้นที่กึ่งร่ม ที่รกร้างว่างเปล่าตามข้างถนนและชายป่า ในบริเวณภูเขาที่มีความสูงถึงระดับ 1,700 ม. เหนือระดับทะเลปานกลาง

ถิ่นกำเนิด

ทวีปอเมริกาใต้และอเมริกาเหนือ

การกระจายพันธุ์

ประเทศในแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ประเทศในอเมริกากลางและอเมริกาใต้

การปลูกและการขยายพันธุ์

ขยายพันธุ์โดยการเพาะเมล็ด

ระยะเวลาการติดดอก
-
ระยะเวลาการติดผล
-
ประเภทการใช้ประโยชน์
อาหาร,สมุนไพร,พืชประดับ

ราก นำมาต้มน้ำดื่มหรือกินเป็นเป็นยาเจริญอาหาร แก้น้ำเหลืองเสีย เป็นฝี แผลพุพอง แก้เลือดกำเดาไหล กระตุ้นร่างกาย ขับเหงื่อ แก้ไข้ ขับปัสสาวะ

ลำต้น นำมารับประทานเป็นผักสด ช่วยลดระดับความดันโลหิต บำรุงผิวพรรณ เส้นผมและเล็บ บรรเทาอาการปวดศีรษะ แก้ไข้มาลาเรีย ขับลม ยาถ่าย แก้อาการอาหารเป็นพิษ ฆ่าเชื้อโรค นำทั้งต้นมาตำเป็นยาพอก แก้พิษงู แก้พิษแมลงสัตว์กัดต่อย หรือนำทั้งต้นกับสมุนไพรอื่นมาตำผสมน้ำมันงาหมกในไฟให้สุก ทำเป็นลูกประคบแก้อาการปวดเมื่อยตามร่างกาย

ใบ นำมารับประทานเป็นผักสด หรือต้มกับน้ำดื่ม หรือนำมาตำพอกบริเวณที่เป็นแผล ยับยั้งและชะลอการขยายตัวของเซลล์มะเร็ง ชะลอการเสื่อมของเซลล์ บำรุงกระดูกและฟัน รักษาสมดุลในร่างกาย กระตุ้นร่างกาย แก้ไข้ แก้อาการหวัด ระบายท้อง แก้อาการท้องอืดท้องเฟ้อ รักษาผดผื่นคัน รักษาแผลเรื้อรัง

หมายเหตุ

-

แหล่งอ้างอิง

มูลนิธิโครงการหลวง 2552. องค์ความรู้เรื่องพืชป่าที่ใช้ประโยชน์ทางภาคเหนือของไทย เล่ม 1. อมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง จำกัด. กรุงเทพมหานคร. 808 น.

สถาบันวิจัยและพัฒนาที่สูง (องค์กรมหาชน). 2553. “ผักชีฝรั่ง.” [ระบบออนไลน์]. แหล่งที่มา https://eherb.hrdi.or.th/search_result_details.php?herbariumID=471&name=ผักชีฝรั่ง (19 ตุลาคม 2559)

ThaiHerbal.org. 2014. “ผักชีฝรั่ง.” [ระบบออนไลน์]. แหล่งที่มา http://thaiherbal.org/1399 (19 ตุลาคม 2559)

The Plant List. 2013. “Eryngium foetidum L.” [ระบบออนไลน์]. แหล่งที่มา http://www.theplantlist.org/tpl1.1/record/kew-2799284 (20 ตุลาคม 2560)

The Royal Botanic Gardens, Kew science. “Eryngium foetidum L.” [ระบบออนไลน์]. แหล่งที่มา http://powo.science.kew.org/taxon/urn:lsid:ipni.org:names:841793-1 (20 ตุลาคม 2560)

แหล่งอ้างอิงการจำแนก

-

แหล่งอ้างอิงการใช้ประโยชน์

-

สถานะของข้อมูลพรรณไม้
แบบร่าง
รายการรูปภาพ

กลับหน้ารายการพรรณไม้ แก้ไขข้อมูล จัดการรูปภาพ พิมพ์ QR Code ของพืชนี้ ลบข้อมูลพรรณไม้นี้